یک پایان تلخ!

 به این ترتیب یکی از کاپیتان‌های این سالیان تیم، چمدانش را بست و حالا فصل آینده را در باشگاهی دیگر توپ خواهد زد؛ تیمی که گفته می‌شود به احتمال زیاد خیبر خرم‌آباد است.

قصه امیری در پرسپولیس از مهم‌ترین مصداق‌های «مدیریت بد» بود؛ ماجرایی که خیلی راحت و محترمانه می‌توانست جمع شود، اما با تصمیمات غلط مدیران باشگاه به یک موضوع بغرنج تبدیل شد و از نظر عاطفی و اقتصادی هم به مجموعه ضربه زد. نکته اینجاست که در ابتدای پنجره تابستانی، امیری در فهرست مازاد پرسپولیس قرار گرفت و تا آستانه جدایی هم پیش رفت.

با این حال باشگاه در چرخشی ناگهانی و با تبلیغاتی مفصل، قرارداد او را تمدید کرد. در ادامه و پس از تغییر کادرفنی پرسپولیس، دوباره شرایط امیری عوض شد و او به سمت خروج از تیم رفت. از اینجا به بعد حتی شایعات ناخوشایندی در مورد رفتارهای ناپسند با وحید سر زبان‌ها افتاد؛ از جمله این که از او خواسته می‌شود به تنهایی و پشت دروازه تمرین کند.

هر کدام از این اخبار و شایعات، طبیعتا فضا را ملتهب‌تر می‌کرد. با شروع فصل اما اتفاق نهایی رخ داد و باشگاه نام امیری را در فهرست بازیکنان تیم ثبت نکرد؛ ترفندی برای این که جا برای یک بازیکن بزرگسال دیگر باز شود. سپس چندین روز هم مذاکره برای جدایی در گرفت و نهایت امیری در حالی راضی به فسخ شد که به احتمال فراوان مبلغ قابل‌توجهی از باشگاه پول گرفته است. این یعنی بازیکنی که آزاد و مازاد بود، قراردادش را تمدید کرد و حالا همان امضا «احتمالا» چندده‌میلیارد تومان برای پرسپولیسی‌ها آب خورده است. زیبا نیست؟!

حقیقت آن است که پرسپولیس از نظر فنی دلایل کافی برای قطع همکاری با وحید امیری داشت. سن این بازیکن بالا رفته بود، در فصول اخیر اغلب مصدوم بود و شاید نیمی از مسابقات را از دست می‌داد، پست او یعنی وینگر هم مملو از بازیکنان مدعی شده بود؛ از خریدهای جدید مثل بیفوما، شکاری، کاظمیان، عمری، فخریان و... تا ستاره‌های قدیمی همچون امید عالیشاه و اوستون اورونوف.

همه اینها یعنی نفس جدایی وحید هیچ چیز عجیبی نبود، اما شکل کار باید به درستی مدیریت می‌شد که طبق معمول در این بخش بدترین اتفاق ممکن رخ داد. آنچه می‌توانست یک وداع احساسی و آبرومندانه باشد، در نهایت به یک پایان تلخ تبدیل شد؛ هم پول پرسپولیس رفت و هم زیر دین بازیکن ۳۷ ساله‌اش ماند.