به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛  آمارها نشان می‌دهند در سال‌های آینده، در سطح جهانی، کاهش نرخ تولد باعث کوچک‌تر شدن جمعیت مولد خواهد شد و در عین حال افزایش طول عمر، هزینه‌های بازنشستگی و مراقبت از سالمندان را بالا می‌برد.

در این شرایط تعداد نسبتاً کمتری از کارگران باید همه این هزینه‌ها را تأمین کنند.

هم‌اکنون یک نفر از هر ده نفر در جهان بالای ۶۵ سال سن دارد و پیش‌بینی می‌شود این نسبت طی ۵۰ سال آینده دو برابر شود.

از سوی دیگر، کاهش جمعیت در کشورهایی مانند ژاپن و چین آغاز شده است. این کشورها، همانند اروپا، با افزایش چشمگیر میانگین سنی نیز مواجه هستند؛ اما بدبینی نسبت به پیر شدن جمعیت یک‌ روی سکه است؛ بلکه در واقع، ترکیب افزایش تعداد سالمندان و تمایل بیشتر آن‌ها به کار کردن، آن‌ها را به بخشی ضروری از پویایی اقتصادی تبدیل کرده است. 

در اروپا، طبق گزارش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، ۹۰ درصد افزایش نیروی کار در دهه گذشته ــ معادل ۱۷ میلیون نفر ــ ناشی از رشد اشتغال افراد بالای ۵۰ سال بوده است.

در ژاپن این سهم حتی بیشتر است و به عبارتی در هر دو منطقه، کارگران مسن در حال حاضر محرک اصلی رشد تولید ناخالص داخلی هستند.

در حقیقت افزایش طول عمر افراد، در صورت اتخاذ سیاست‌های مناسب، نه تنها موضوع آسیب‌زایی نیست؛ بلکه جوامع می‌توانند با بازاندیشی در رویکرد خود به سالمندی، از آن بهره‌مند شوند.

photo_2025-08-16_14-45-46