این ویتگنشناین بود که توجه ما را به زبان و جایگاه آن بهعنوان مرکز جهان برانگیخت و تلاش کرد تا مرزهای زبان را که مرزهای اندیشه و جهان ماست، مشخص کند. تراکتاتوس نام نخستین رساله او و تلاشی برای مشخص کردن حدود زبان و تفکر بود. اما زبان و ساختار زبانی فراتر از آنچه تصور میکنیم بر زندگی ما تاثیر دارد. مرزهای زبان ما فقط مرزهای جهان ما نیست، بلکه بر نحوه رفتار ما و حتی توسعه ما در این جهان نیز تاثیرگذار است. این ساختار زبانی است که تعیین میکند مردم یک کشور چقدر پسانداز کنند، چقدر بهداشت را رعایت کنند و چقدر بلندمدتنگر باشند و در آموزش خود یا فرزندان سرمایهگذاری کنند. حتی ساختار زبانی میتواند بر توسعه اقتصادی در سطح ملی نیز تاثیرگذار باشد. پس زبان را نباید دست کم گرفت؛ زیرا چیزی فراتر از وسیله ارتباطی است و درواقع چیزی است رمزآلود.