در نیمه اول دوران قاجار، داروخانه و داروهای مدرن وجود نداشت. پزشکان باید داروهای گیاهی را که اغلب شامل گل گاوزبان، گل بنفشه، گل ختمی، شیرخشت، گل بابونه و پرسیاوش بود، نسخه میکردند. داروهای گیاهی توسط عطاران از مزارع جمعآوری و به شهر آورده میشد و عطار یا داروفروش این داروها را در گذرگاهها و چهارراههای بازار میفروخت. برای وزن کردن، سنگهای مخصوصی به نام مثقال استفاده میشد (حدود ۴/ ۵ گرم) این داروها، هم بر اساس نسخه پزشک و هم بر اساس تجویز عطار، فروخته میشد.