به نظر متخصصان تاریخ ایران، نخستین ارتباطهای منظم ولی محدود میان ایران و غرب به عصر صفویان میرسد؛ اما تا نیمه قرن نوزدهم هیچ برنامه خاصی برای اقتباس یا تقلید از آداب، اندیشههای سیاسی و اقتصادی و نیز تفکر فلسفی غرب در ایران وجود نداشت. کامران فانی علت این تاخیر را این گونه بیان کرده است: بار اول که ما بهطور جدی با تمدن غرب آشنا شدیم، در زمان صفویه بود. در دوره رنسانس، غرب در واقع غرب تکنولوژیک و قدرتمندی نبود. غربی بود که چیزهای تازه داشت و میتوانست ارائه بدهد؛ ولی پشتش نیرو و زور علم…